Wybrany na sekretarza guberalnego Andropow nie do końca rozumiał zaistniałą sytuację w państwie : Nowy przywódca objął władzę nad państwem charakteryzującym się anachroniczną strukturą gospodarczą. Jej symbolem była od lat znaczna przewaga przemysłu wydobywczego nad przetwórczym i maszynowym. W epoce gwałtownego postępu technicznego na świecie udział pracy ręcznej, niezmechanizowanej w radzieckim przemyśle wynosił aż 40%.Stan stagnacji w gospodarce miał związek z produkcją zbrojeń.
Owy przemysł bardzo dynamicznie sie rozwijał, dokonywano ulepszeń, broń stawała się coraz nowocześniejsza, jednak pochłaniało to ogromne nakłady kapitałowe. Interwencja w Czechosłowacji w 1968, okupacja NRD, pomoc dla Kuby i innych rewolucjonistycznych państw na świecie pomnażały wydatki państwa. W obliczu słabości gospodarki, wydatki te trudno było pokryć, więc próbowano przerzucić je na państwa demokracji ludowej, co okazało się niewykonalne, gdyż ich gospodarki były w jeszcze gorszym stanie niż radziecka. Na kartach najnowszej historii świata znajdziemy także poglądy, że głównymi przyczynami zacofania w radzieckiej gospodarce tkwią wg A. Patka: W trwającym wiele lat zjawisku ograniczonej nieumiejętności osiągania rentowności przez cały system gospodarki planowej ZSRR, na co składały się m.in. nieracjonalność ogólnokrajowego i mało elastycznego centralnego systemu planowania
Copyright @ 2010 ZSRR